Het wimbledon tennis toernooi heeft zich ontwikkeld van een simpel grastoernooi, voor het eerst gehouden in 1877, met een paar honderd toeschouwers, tot een hoogst professioneel
tennistoernooi waar jaarlijks meer dan 450,000 toeschouwers op afkomen.
Ondanks deze uitbreiding heeft Wimbledon haar traditionele karakter, denk aan de verplichte witte kleding voor de tennissers en aardbeien met slagroom, weten te behouden.
Roger Federer heeft op Wimbledon 2009 geschiedenis geschreven. Met een zwaarbevochten zege op de Amerikaan Andy Roddick in de finale veroverde de 27-jarige Zwitser zijn vijftiende grandslamtitel.
Daarmee schudde hij de Amerikaan Pete Sampras definitief van zich af, met wie hij tot deze op Roddick het record deelde.
Aan één veronderstelling heeft Roger Federer een uitgesproken hekel: dat winnen hem gemakkelijk afgaat.
Met een eindeloos geduld probeert hij uit te leggen dat elke tenniswedstrijd een nieuw begin is, met kansen voor hem en de tegenstander, ook al zijn die kansen misschien verre van gelijk.
Zijn 21ste duel met Andy Roddick, de Amerikaan die hij in 18 van de voorgaande 20 duels versloeg, kan als levend bewijs dienen voor zijn stelling. Pas na 4 uur en 16 minuten lukte het Federer om zijn vijftiende Grand Slamtitel binnen te halen. Nooit had hij meer games nodig: 5-7, 7-6, 7-6, 3-6, 16-14.
Over een plek in de Wimbledon-historie hoeft ook Serena Williams zich geen zorgen te maken. Ze won op editie 2009 haar derde Wimbledon titel met een overtuigende overwinning op vijfvoudig kampioene Venus: 7-6, 6-2. Eerder versloeg ze haar zus in de finale van 2002 en 2003.
Serena nam met flitsend spel revanche voor haar nederlaag tegen Venus, vorig jaar. Hoewel de finale niet kon tippen aan het hoge niveau van 2008 lieten de Williams-zussen weer zien dat ze in het vrouwencircuit op eenzame hoogte staan.